هر چند در آیین كهن این روز، مردم باور داشتند كه 13، عدد بد یمنی است و برای بیرون ریختن بدی ها باید این روز را بیرون از خانه سپری كرد اما امروز در حقیقت روزی برای آشتی با طبیعت و پاسداشت آن است.

روز سیزدهم فروردین، روزی است كه مردم پس از گذراندن 12 روز برگزاری جشن های سال نو، دید و بازدید و تعطیلات به دامان طبیعت می روند تا رایحه بهاری را با تمام وجود استشمام كنند.

این روز برای ایرانیان، فرخنده و مبارك است و طبق سنت های گذشته آنان در این روز به باغ و دشت و صحرا به ویژه مكان های سرسبز كنار رودخانه و دریاچه می‌روند.

روز سیزدهم فروردین، آیین های مخصوص به خود را دارد، از جمله آنكه مردم در این روز سبزه های سر سفره هفت سین خود را برداشته و به دامان طبیعت بازمی گردانند.

همچنین كودكان بسیاری ماهی های قرمز سر سفره هفت سین را در این روز در مكان های خاصی كه پیش بینی شده است، رهاسازی می كنند.

هر چند طبیعت همواره در ایران مورد احترام و ستایش بوده است اما متاسفانه طی سال های اخیر تعدادی از افراد زباله های خود را در روز سیزدهم فروردین بدون توجه به محیط زیست در دامان طبیعت رها می كنند.

این امر موجب نازیبا شدن دامان طبیعت پس از تمام شدن گشت و گذار مردم می شود. بنابراین در این روز به مردم توصیه می شود كه نسبت به پاكیزگی محیط زیست، توجه كافی داشته باشند.

به هر حال، جشن سیزده بدر، پایان بخش مراسم نوروزی است كه در روز سیزدهم فروردین ماه اتفاق می افتد و در حقیقت طلایه ای برای آغاز كار و فعالیت های اجتماعی، فرهنگی و كشاورزی از روز پس از آن در طول سال است.

درباره دیرینگی این رسم گفته می شود كه جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه بر پا می كرد و چندین سال متوالی این كار را انجام داد و در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درآمد.

ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در كنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می كنند.

سیزدهم فروردین در حقیقت جشن شادمانی و سرور مردم است كه به خاطر شكوفایی دوباره طبیعت برگزار می شود.

این روز، پیوند با طبیعت، جمع شدن خانواده به دور هم و تفریح و سرگرمی را به همراه دارد و در یك كلمه، نشاط بخش است.

سیزده بدر در روستا با بیرون امدن مردم و کسانی که برای گرامی داشت طبیعت امده اند در کنار رودخانه و در دامن طبیعت زیبای روستا بسیار زیبا و با نشاط است و مردم روستا برای شکرانه این نعمت زیبایی که خداوند در اختیارشان نهاده با توریست های محترم برخورد گرم و صمیمی دارند و در حفظ و نگهداری ان کوشا هستند

چند توصیه در نگهداری روستا

۱-از ریختن زباله در گوشه و کنار روستا و طبیعت خود داری کنیم

۲-از روشن کردن اتش در جاهای نا ایمن خود داری کنیم

۳-در حفظ و نگهداری طبیعت کوشا باشیم

۴-از گذاشتن ماشین ها در محل عمومی و تردد خود داری کنیم

۵-کمک به بهتر شدن روستا در سالهای بعد و استفاده و لذت بردن ان را داشته باشیم

امیدوارم سالی نیکو و بدور از هرگونه بدی برای تمام ایرانیان با فرهنگ دارم

امسال را با اراده استوار قدم نهیم برای ابادانی این روستای کوچک

با سپاس از اهالی محترم و زایرین عزیز                  فهیمی

عرق بیدمشک‌
فارسی زبانان از دیرباز از عرقیات گیاهی برای درمان درد‌های خود استفاده می‌کردند. از جمله این عرقیات، گلاب و عرق بیدمشک است که دارای خواص درمانی فراوان است.گل سرخ گلابگیری دارای تانن، کوئرستیرن، اسید گالیک، اسانس معطر و یک ماده رنگی است.
گل سرخی که از آن گلاب می‌گیرند، مقوی قلب، معده، کبد و اعصاب بوده و برای قوه حافظه مفید است و در بیماری‌‌های سل، اسهال‌‌های مزمن، گلودرد، سردرد و بیماری‌‌های اعصاب مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبیعت گلاب گرم است و بعضی از اقسام سرفه‌ها را درمان می‌کند.
گلاب ضداستفراغ بوده و در رفع خلط خونی موثر است. نوشیدن و بوییدن گلاب برای درمان سردرد ناشی از استنشاق هوای کثیف و شنیدن جار و جنجال مفید است. همچنین بوییدن گل محمدی، موجب آرامش و تمدد اعصاب می‌شود و از استرس و فشار‌های روانی می‌کاهد. مصرف گلاب تهیه شده از گل محمدی به بیماران قلبی توصیه می‌شود.

بیدمشک نیز گیاهی است از نژاد بید سنبله‌های آن دارای اسانس معطر است. اسانس یا عرق بیدمشک علاوه بر خواص درمانی برای معطر کردن شربت‌ها نیز به کار می‌رود.

بیدمشک گیاهی ملین و تقویت‌کننده قلب، اعصاب و محرک قوای جنسی است. این گیاه دارویی دستگاه گوارش را تقویت کرده و اشتها را افزایش می‌دهد. جوشانده برگ یا پوست درخت بیدمشک سبب دفع انگل‌ها و کرم‌های معده و روده می‌شود.

بیدمشک تقویت‌کننده دستگاه عصبی بوده و جوشانده برگ آن با عسل اعصاب را آرام می‌کند. همچنین عرق بیدمشک، آرامبخش و خواب‌آور است. جوشانده گل بیدمشک همراه با شکر، ناراحتی‌های عصبی، افسردگی، درد‌های عصبی و روماتیسمی را بهبود می‌بخشد.

عرق بیدمشک مقوی قلب بوده و برای حفظ سلامتی آن بسیار مناسب و موثر است و همچنین باعث کاهش تب می‌شود و خاصیت تب‌بر دارد.

قلمه و نهال بیدمشک با شماره ۰۹۱۹۱۵۹۰۰۹۴ تماس حاصل فرمایید

برچسب‌ها: بیدمشک

 

آفتاب - فرهنگ و انديشه: در اسفند سال 46 دانشجویان تاریخ به عنوان سفر علمی به عراق رفتند و من نیز ابتدا عازم بودم اما در آخرین لحظات ناگهان  قسمت نشد. چون نوروز را در سفر بودند و آنجا جشن می گرفتند این نوشته را به در خواست همکارات گرامی بر سر راه نوشتم تا در آن اجتماع بخوانند. و اینک به یاد آن حادثه سخن تازه از نوروز گفتن دشوار است.

 

متن :

نوروز یک جشن ملی است، جشن ملی را همه می شناسند که چیست نوروز هر ساله برپا می شود و هر ساله از آن سخن می رود. بسیار گفته اند و بسیار شنیده اید پس به تکرار نیازی نیست؟ چرا هست. مگر نوروز را خود مکرر نمی کنید؟ پس سخن از نوروز را نیز مکرر بشنوید. در علم و و ادب تکرار ملال آور است و بیهوده �عقل� تکرار را نمی پسندد: اما �احساس� تکرار را دوست دارد، طبیعت تکرار را دوست دارد، جامعه به تکرار نیازمند است و طبیعت را از تکرار ساخته اند: جامعه با تکرار نیرومند می شود، احساس با تکرار جان می گیرد و نوروز داستان زیبایی است که در آن طبیعت، احساس، و جامعه هر سه دست اندرکارند. نوروز که قرن های دراز است بر همه جشن های جهان فخر می فروشد، از آن رو هست که این قرارداد مصنوعی اجتماعی و یا بک جشن تحمیلی سیاسی نیست. جشن جهان است و روز شادمانی زمین و�آسمان و آفتاب و جشن شکفتن ها و شور زادن ها و سرشار از هیجان هر��آغاز�. جشن های دیگران غالباً انسان را از کارگاه ها، مزرعه ها، دشت و صحرا، کوچه و بازار، باغها و کشتزارها، در میان اتاق ها و زیر سقف ها و پشت درهای بسته جمع می کند: کافه ها، کاباره ها، زیر زمین ها، سالن ها، خانه ها ... در فضایی گرم از نفت، روشن از چراغ، لرزان از دود، زیبا از رنگ و آراسته از گل های کاغذی، مقوایی، مومی، بوی کندر و عطر و ... اما نوروز دست مردم را می گیرد و از زیر سقف ها و درهای بسته فضاهای خفه لای دیوارهای بلند و نزدیک شهرها و خانه ها، به دامن آزاد و بیکرانه طبیعت می کشاند: گرم از بهار، روشن از آفتاب لرزان از هیجان آفرینش و آفریدن، زیبا از هنرمندی باد و باران، آراسته با شکوفه، جوانه، سبزه و معطر از�بوی باران، بوی پونه، بوی خاک، شاخه های شسته، باران خورده پاک و ...� نوروز تجدید خاطره بزرگی است: خاطره خویشاوندی انسان با طبیعت. هر سال آن فرزند فراموشکار که، سرگرم کارهای مصنوعی و ساخته های پیچیده خود، مادر خویش را از یاد می برد، با یادآوری وسوسه آمیز نوروز به دامن وی باز می گردد و با او، این بازگشت و تجدید دیدار را جشن می گیرد. فرزند در دامن مادر، خود را باز می یابد و مادر، در کنار فرزند و چهره اش از شادی می شکفد ��شک شوق می بارد فریادهای شادی می کشد، جوان می شود، حیات دوباره می گیرد. با دیدار یوسفش بینا و بیدار می شود. تمدن مصنوعی ما هر چه پیچیده تر و سنگین تر می گردد، نیاز به بازگشت و باز شناخت طبیعت را در انسان حیاتی تر می کند و بدین گونه است که نوروز بر خلاف سنت ها که پیر می شوند فرسوده و گاه بیهوده رو به توانایی می رود و در هر حال آینده ای جوان تر و درخشان تر دارد، چه نوروز را ه سومی است که جنگ دیرینه ای را که از روزگار لائوتسه و کنفوسیوس تا زمان روسو و ولتر درگیر است به آشتی می کشاند. نوروز تنها فرصتی برای آسایش، تفریح و خوشگذرانی نیست: نیاز ضروری جامعه، خوراک حیاتی یک ملت نیز هست. دنیایی که بر تغییر، تحول، گسیختن، زایل شدن، در هم ریختن و از دست رفتن بنا شده است، جایی که در آن آنچه ثابت است و همواره لایتغیر و همیشه پایدار، تنها تغییر است و ناپایداری، چه چیز می تواند ملتی را، جامعه ای را، در برابر ارابه بی رحم زمان – که بر همه چیز می گذرد و له می کند و می رود هر پایه ای را می شکند و هر شیرازه ای را می گسلد –�از زوال مصون دارد؟ هیچ ملتی یا یک نسل و دو نسل شکل نمی گیرد: ملت، مجموعه پیوسته نسل های متوالی بسیار است، اما زمان این تیع بیرحم، پیوند نسل ها را قطع می کند، میان ما و گذشتگانمان، آنها که روح جامعه ما و ملت ما را ساخته اند، دره هولناک تاریخ حفر شده است قرن های تهی ما را از آنان جدا ساخته اند : تنها سنت ها هستند که پنهان از چشم جلاد زمان، ما را از این دره هولناک گذر می دهند و با گذشتگانمان و با گذشته هایمان آشنا می سازند. در چهره مقدس این سنت هاست که ما حضور آنان را در زمان خویش، کنارخویش و در� �خود خویش� احساس می کنیم حضور خود را در میان آنان می بینیم و جشن نوروز یکی از استوارترین و زیباترین سنت هاست. در آن هنگام که مراسم نوروز را به پا می داریم، گویی خود را در همه نورزهایی که هر ساله در این سرزمین بر پا می کرده اند، حاضر می یابیم و در این حال صحنه های تاریک و روشن و صفحات سیاه و سفید تاریخ ملت کهن ما در برابر دیدگانمان ورق می خورد، رژه می رود. ایمان به اینکه نوروز را ملت ما هر ساله در این سرزمین بر پا می داشته است، این اندیشه های پر هیجان را در مغز مان بیدار می کند که: آری هر ساله حتی همان سالی که اسکندر چهره این خاک را به خون ملت ما رنگین کرده بود، در کنار شعله های مهیبی که از تخت جمشید زبانه می کشید همانجا همان وقت، مردم مصیبت زده ما نوروز را جدی تر و با ایمان سرخ رنگ، خیمه بر افراشته بودند و مهلب خراسان را پیاپی قتل عام می کرد، در آرامش غمگین شهرهای مجروح و در کنار آتشکده های سرد و خاموش نوروز را گرم و پر شور جشن می گرفتند. تاریخ از مردی در سیستان خبر می دهد که در آن هنگام که عرب سراسر این سرزمین را در زیر شمشیر خلیفه جاهلی آرام کرده بود از قتل عام شهرها و ویرانی خانه ها و آوارگی سپاهیان می گفت و مردم را می گریاند و سپس چنگ خویش را بر می گرفت و می گفت: " اباتیمار : اندکی شادی باید " نوروز در این سال ها و در همه سال های همانندش شادی یی این چنین بوده است عیاشی و� �بی خودی�� نبوده است. اعلام ماندن و ادامه داشتن و بودن این ملت بوده و نشانه پیوند با گذشته ای که زمان و حوادث ویران کننده�زمان همواره در گسستن آن می کوشیده است. نوروز همه وقت عزیز بوده است؛ در چشم مغان در چشم موبدان، در چشم مسلمانان و در چشم شیعیان مسلمان. همه نوروز را عزیز شمرده اند و با زبان خویش از آن سخن گفته اند. حتی فیلسوفان و دانشمندان که گفته اند "نوروز روز نخستین آفرینش است که اورمزد دست به خلقت جهان زد و شش روز در این کار بود و ششمین روز ، خلقت جهان پایان گرفت و از این روست که نخستین روز فروردین را اهورمزد نام داده اند و ششمین روز را مقدس شمرده اند. چه افسانه زیبایی زیباتر از واقعیت راستی مگر هر کسی احساس نمی کند که نخستین روز بهار، گویی نخستین روز آفرینش است. اگر روزی خدا جهان را آغاز کرده است. مسلماً آن روز، این نوروز بوده است. مسلماً بهار نخستین فصل و فروردین نخستین ماه و نوروز نخستین روز آفرینش است. هرگز خدا جهان را و طبیعت را با پاییز ��ا زمستان یا تابستان آغاز نکرده است. مسلماً اولین روز بهار، سبزه ها روییدن آغاز کرده اند و رودها رفتن و شکوفه ها سر زدن و جوانه ها شکفتن، یعنی نوروز بی شک، روح در این فصل زاده است و عشق در این روز سر زده است و نخستین بار، آفتاب در نخستین روز طلوع کرده است و زمان با وی آغاز شده است. اسلام که همه رنگ های قومیت را زدود و سنت ها را دگرگون کرد، نوروز را جلال بیشتر داد، شیرازه بست و آن را با پشتوانه ای استوار از خطر زوال در دوران مسلمانی ایرانیان، مصون داشت. انتخاب علی به خلاف و نیز انتخاب علی به وصایت، در غدیر خم هر دو در این هنگام بوده است و چه تصادف شگفتی آن همه خلوص و ایمان و عشقی که ایرانیان در اسلام به علی و حکومت علی داشتند پشتوانه نوروز شد. نوروز که با جان ملیت زنده بود، روح مذهب نیز گرفت: سنت ملی و نژادی، با ایمان مذهبی و عشق نیرومند تازه ای که در دل های مردم این سرزمین بر پا شده بود پیوند خورد و محکم گشت، مقدس شد و در دوران صفویه، رسماً یک شعار شیعی گردید، مملو از اخلاص و ایمان و همراه با دعاها و اوراد ویژه خویش، آنچنان که یک سال نوروز و عاشورا در یک روز افتاد و پادشاه صفوی آن روز را عاشورا گرفت و روز بعد را نوروز. این پیری که غبار قرن های بسیار بر چهره اش نشسته است، در طول تاریخ کهن خویش، روزگاری در کنار مغان، اوراد مهر پرستان را خطاب به خویش می شنیده است پس از آن در کنار آتشکده های زردشتی، سرود مقدس موبدان و زمزمه اوستا و سروش اهورامزدا را به گوشش می خوانده اند از آن پس با آیات قرآن و زبان الله از او تجلیل می کرده اند و اکنون علاوه بر آن با نماز و دعای تشیع و عشق به حقیقت علی و حکومت علی او را جان می بخشند و در همه این چهره های گوناگونش این پیر روزگار آلود، که در همه قرن ها و با همه نسل ها و همه اجداد ما، از اکنون تا روزگار افسانه ای جمشید باستانی، زیسته است و با همه مان بوده است ، رسالت بزرگ خویش را همه وقت با قدرت و عشق و وفاداری و صمیمیت انجام داده است و آن، زدودن رنگ پژمردگی و اندوه از سیمای این ملت نومید و مجروح است و در آمیختن روح مردم این سرزمین بلاخیز با روح شاد و جانبخش طبیعت و عظیم تر از همه پیوند دادن نسل های متوالی این قوم که بر سر چهار راه حوادث تاریخ نشسته و همواره تیغ جلادان و غارتگران و سازندگان کله منارها بند بندش را از هم می گسسته است و نیز پیمان یگانگی بستن میان همه دل های خویشاوندی که دیوار عبوس و بیگانه دوران ها در میانه شان حایل می گشته و دره عمیق فراموشی میانشان جدایی می افکنده است. و ما در این لحظه در این نخستین لحظات آغاز آفرینش نخستین روز خلقت، روز اورمزد، آتش اهورایی نوروز را باز بر می افروزیم و درعمق وجدان خویش، به پایمردی خیال، از صحراهای سیاه و مرگ زده قرون تهی می گذریم و در همه نوروزهایی که در زیر آسمان پاک و آفتاب روشن سرزمین ما بر پا می شده است با همه زنان و مردانی که خون آنان در رگ هایمان می دود و روح آنان در دل هایمان می زند شرکت می کنیم و بدین گونه، بودن خویش، را به عنوان یک ملت در تند باد ریشه برانداز زمان ها و آشوب گسیختن ها و دگرگون شدن ها خلود می بخشیم و در هجوم این قرن دشمنکامی که ما را با خود بیگانه ساخته و خالی از خوی برده رام و طعمه زدوده از شخصیت این غرب غارتگر کرده است، در این میعاد گاهی که همه نسل های تاریخ و اساطیر ملت ما حضور دارند با آنان پیمان وفا می بندیم امانت عشق را از آنان به ودیعه می گیریم که هرگز نمیریم و دوام راستین خویش را به نام ملتی که در این صحرای عظیم بشری ریشه، در عمق فرهنگی سرشار از غنی و قداست و جلال دارد و بر پایه اصالت خویش در رهگذر تاریخ ایستاده است بر صحیفه عالم ثبت کنیم .

برچسب‌ها: نوروز و شریعتی

خانه‌تکانی یکی از آیین‌های نوروزی است که مردم بیشتر مناطقی که نوروز را جشن می‌گیرند به آن پایبندند. در این آیین، تمام خانه و وسایل آن در آستانه نوروز گردگیری، شستشو و تمیز می‌شوند.^[۲۷] این آیین در کشورهای مختلف از جمله ایران، تاجیکستان و افغانستان برگزار می‌شود.^[۲۸]

آتش‌افروزی

رسم افروختن آتش، از زمان‌های کهن در مناطق نوروز متداول شده است. در ایران، جمهوری آذربایجان و بخش‌هایی از افغانستان، این رسم به‌صورت روشن کردن آتش در شب آخرین چهارشنبه سال متداول است. این مراسم چهارشنبه‌سوری نام دارد.^[۲۸] پریدن از روی آتش در ایام نوروز در ترکمنستان نیز رایج است.^[۲۹]

همچنین رسم افروختن آتش در بامداد نوروز بر پشت بام‌ها در میان برخی از زرتشتیان (از جمله در برخی از روستاهای یزد در ایران) مرسوم است.^[۳۰]

سفره‌های نوروزی

سفره‌های نوروزی یکی از آیین‌های مشترک در مراسم نوروز در بین مردمی است که نوروز را جشن می‌گیرند. در بسیاری از نقاط ایران، جمهوری آذربایجان^[۳۱] و برخی از نقاط افغانستان، سفره هفت سین پهن می‌شود. در این سفره هفت چیز قرار می‌گیرد که با حرف سین آغاز شده باشد؛ مثل سیر، سنجد، سمنو، سیب و ...^[۳۲][۳۳] به هفت سینی که چیده می‌شود معانی خاصی نسبت داده‌اند. مثلاً سیب را نماد زیبایی و تندرستی، سنجد را نماد عشق و محبت، و سکه را رزق و روزی گفته‌اند.سفره نوروز از زمانهای کهن بوده اما به این صورت بوده است که سفره ای را پهن می کردند و در بشقابهای سفالی و یا فلزی آنواع آجیلهای خشک شده مانند توت خشک - برگه خشک شده زردآلو و هلو و پختیک(پخته شده و خشک شده لبو)و عسل و سر شیر خشک شده، کلوچه، گعگ (کیک) قطاب و نان سرموکی و ... می گذاشتند تخم مرغ رنگ شده حتما در سفره وجود داشت. در این سفره بعضی چیزها فقط جنبه زیبایی داشت مانند تخم مرغ و آیینه ولی سایر چیزها برای خوردن و پذیرایی میهمانان بودو هر زمان که تمام می شد بلافاصله صاحبخانه ظروف را مجدد برای میهمانان جدید پر می کرد. اما اینکه هفت چیز با نام سین باشد پدیده جدیدی است به نظر می‌رسد گذاشتن هفت جزء آغازشونده با حرف سین در سفرهٔ نوروزی پدیده‌ای است که در اواخر دوره قاجار رایج شده و پیشینهٔ تاریخی ندارد، بلکه توسط رسانه‌ها فراگیر شده است.ضمنا مردم قبل از نوروز به حمام می رفتند و شلوغ ترین روزهای سال گرمابه ها چند روز سال نو بود گرمابه که معمولا با چوب و هیزم در (گرخانه)GOr khaneh یا آتش خانه آب حمام را گرم می کرد حتما یک ذخیره خاص چوب و هیزم را برای روزهای نوروز ذخیره می کرد. شب نوروز همه پلو یا چلو خورش می خوردند بسیاری از خانواده ها سالی فقط یکبار می توانستن چلو خورش بخورند و انهم شب نوروز بود.از این پلو برای فقرا، سلمانی(آرایشگر)و حمامی(مسئول آتش حمام)و برای کدخدای هر محل هم پیشکش می بردند.

پهن کردن سفرهٔ نوروزی در ایران آداب و رسوم خاصی دارد و روی سفره اجزای دیگری به‌ویژه آینه، شمع، و آب نیز حضور دارند. از دیگر اجزای سفرهٔ امروزی می‌شود از ماهی و تخم مرغ رنگ‌شده یاد کرد.

در کابل و شهرهای شمالی افغانستان، سفره هفت میوه متداول است. در این سفره، هفت میوه قرار می‌گیرد، از جمله؛ کشمش سبز و سرخ، چارمغز، بادام، پسته، زردآلو و سنجد.^[۳۲] چیدن سفره‌ای مشابه با استفاده از میوه خشک شده، در بین شیعیان پاکستان هم مرسوم است.^[۳۴]

علاوه بر این، سفره هفت شین در میان زرتشتیان، و سفره هفت میم در برخی نقاط واقع در استان فارس در ایران متداول است.^[۳۳] در جمهوری آذربایجان عدد هفت اهمیتی ندارد و بر روی سفره‌های نوروزی خود، آجیل قرار می‌دهند.^[۳۴]

غذاهای نوروزی

یکی از متداول‌ترین غذاهایی که به مناسبت نوروز پخته می‌شود، سمنو (سمنک، سومنک، سوملک، سمنی، سمنه) است. این غذا با استفاده از جوانه گندم تهیه می‌شود. در بیشتر کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند، این غذا طبخ می‌شود. در برخی از کشورها، پختن این غذا با آیین‌های خاصی همراه است. زنان و دختران در مناطق مختلف ایران، افغانستان، تاجیکستان^[۵]، ترکمنستان^[۳۵] و ازبکستان^[۳۶] سمنو را به‌صورت دسته‌جمعی و گاه در طول شب می‌پزند و درهنگام پختن آن سرودهای مخصوصی می‌خوانند. برای نمونه در افغانستان در یکی از مشهورترین ترانه‌ها، این بیت به تکرار خوانده می‌شود:^[۳۷]

سمنک در جوش ما کفچه زنیم

دیگران در خواب ما دف چه زنیم

پختن غذاهای دیگر نیز در نوروز مرسوم است. به‌طور مثال در بخش‌هایی از ایران؛ سبزی پلو با ماهی در شب عید، در افغانستان سبزی چلو با ماهی, در ترکمنستان؛ نوروزبامه^[۳۸]، در قزاقستان؛ اویقی آشار^[۳۹]، در بخارا؛ انواع سمبوسه^[۴۰] پخته می‌شود. به‌طور کلی پختن غذاهای نوروزی در هر منطقه‌ای که نوروز جشن گرفته می‌شود مرسوم است و هر منطقه‌ای غذاها و شیرینی‌های مخصوص به خود را دارد.

دید و بازدید

دید و بازدید عید یا عید دیدنی یکی از سنت‌های نوروزی است که در بیشتر کشورهایی که آن را جشن می‌گیرند، متداول است. در برخی از مناطق، یاد کردن از گذشتگان و حاضر شدن بر مزار آنان در نوروز نیز رایج است.

مسابقات ورزشی

برگزاری مسابقات ورزشی عمومی در معابر شهری و روستایی، یکی دیگر از آیین‌هایی است که در برخی از کشورها به مناسبت نوروز برگزار می‌شود. در ترکمنستان، مردان و زنان ترکمن، بازی‌ها و سرگرمی‌های ویژه‌ای از جمله سوارکاری، کشتی، پرش برای گرفتن دستمال از بلندی و شطرنج برگزار می‌کنند. برپایی جنگ خروس و شاخ‌زنی قوچ‌ها از دیگر مراسمی است که در ترکمنستان برگزار می‌شود.^[۲۹]

در استان‌های شمالی افغانستان نیز مسابقات بزکشی به مناسبت‌های مختلف از جمله نوروز برگزار می‌شود.^[۴۱]

طبیعت‌گردی

مردم ایران روز سیزدهم فروردین، به مکان‌های طبیعی مانند پارک‌ها، باغ‌ها، جنگل‌ها و ماطق خارج از شهر می‌روند. این مراسم سیزده‌به‌در نام دارد. از کارهای رایج در این جشن، گره زدن سبزه و گفتن دروغ سیزده است.^[۴۲] مراسم سیزده‌به‌در در مناطق غربی افغانستان ازجمله شهر هرات نیز برگزار می‌شود. با وجودی که روز سیزدهم فروردین در کشور افغانستان جزو تعطیلات رسمی نیست، اما مردم این مناطق برای گردش در طبیعت، عملاً کسب و کار خود را تعطیل می‌کنند. مردم این منطقه همچنین اولین چهارشنبه سال را نیز با گردش در طبیعت سپری می‌کنند.^[۴۳]

علاوه بر این، ساکنان کابل در افغانستان، در طول دو هفته اول سال برای گردش به همراه خانواده به مناطقی که در آنها گل ارغوان می‌روید، می‌روند.^[۴۱]

یکی دیگر از آیین‌های نوروز که در آسیای میانه و کشور تاجیکستان مرسوم است، مراسم گل‌گردانی و بلبل‌خوانی است. گل گردان‌ها از دره و تپه و دامنهٔ کوه‌ها، گل چیده و اهل دهستان خود را از پایان یافتن زمستان و فرا رسیدن عروس سال و آغاز کشت و کار بهاری و آمدن نوروز مژده می‌دهند.

نوروزخوانی

نوروز خوانی یا بهار خوانی یا نوروزی، گونه‌ای از آواز خوانی است که در گذشته در ایران رواج داشته‌است. در حال حاضر رواج این گونه آواز خوانی بیشتر در استان‌های مازندران و گیلان است.^[۴۴] در نوروز خوانی افرادی که به آن‌ها نوروز خوان گفته می‌شود پیش از آغاز فصل بهار به صورت دوره‌گردی به شهرها و روستاهای مختلف می‌روند و اشعاری در مدح بهار یا با ذکر مفاهیم مذهبی به صورت بداهه یا از روی حافظه می‌خوانند. این اشعار اکثرأ به زبان‌های طبری و گیلکی می‌باشد. این اشعار بیشتر بصورت ترجیع بند بوده و توسط یک یا چند شخص همزمان خوانده می‌شود.^[۴۵][۴۶]

برچسب‌ها: ایین نوروزی

نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان می باشدو هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است. نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.

بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان،^[۱] مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند ۱۳۸۸ (۲۳ فوریه ۲۰۱۰) ۲۱ ماه مارس را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانی به‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد. در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند توصیف شده‌است.^[۲]

پیش از آن در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان میراث غیر ملموس جهانی، به ثبت جهانی رسیده‌بود.^[۳] در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد.

برچسب‌ها: نوروز

مرگ من

مرگ من روزی فرا خواهد رسيد

در بهاري روشن از امواج نور
در زمستاني غبار آلود و دور 
يا خزاني خالي از فرياد و شور  
مرگ من روزي فرا خواهد رسيد
روزي از اين تلخ و شيرين روزها
روز پوچي همچو روزان دگر
سايه اي ز امروز ها ‚ ديروزها
ديدگانم همچو دالانهاي تار
گونه هايم همچو مرمرهاي سرد
ناگهان خوابي مرا خواهد ربود
من تهي خواهم شد از فرياد درد
مي خزند آرام روي دفترم
دستهايم فارغ از افسون شعر
ياد مي آرم كه در دستان من
روزگاري شعله ميزد خون شعر
خاك ميخواند مرا هر دم به خويش
مي رسند از ره كه در خاكم نهند
آه شايد عاشقانم نيمه شب

گل به روي گور غمناكم نهند
بعد من ناگه به يكسو مي روند
پرده هاي تيره دنياي من
چشمهاي ناشناسي مي خزند
روي كاغذها و دفترهاي من
در اتاق كوچكم پا مي نهد
بعد من با ياد من بيگانه اي
در بر آينه مي ماند به جاي
تار مويي نقش دستي شانه اي
مي رهم از خويش و ميمانم ز خويش
هر چه بر جا مانده ويران مي شود
روح من چون بادبان قايقي
در افقها دور و پنهان ميشود
مي شتابند از پي هم بي شكيب
روزها و هفته ها و ماهها
چشم تو در انتظار نامه اي
خيره ميماند به چشم راهها
ليك ديگر پيكر سرد مرا
مي فشارد خاك دامنگير خاك
بي تو دور از ضربه هاي قلب تو
قلب من ميپوسد آنجا زير خاك
بعد ها نام مرا باران و باد
نرم ميشويند از رخسار سنگ
گور من گمنام مي ماند به راه
فارغ از افسانه هاي نام و ننگ

 

برچسب‌ها: مرگ

سوله چیست ؟

به سازه های فلزی شیب دار که براساس محاسبات فنی خاص تولید می شود، سوله گویند. سازه های شیب دار یا سوله در لاتین با عنوان Gable Bents یا Ridge Bents نامیده و معرفی می شوند. از این قاب ها در پوشش دهانه های بزرگ و در ساختمان های صنعتی و کشاورزی مانند کارخانه ها، انبارها، مرغ داری ها، آشیانه های هواپیما، سالن های ورزشی، تعمیرگاه ها، پارکینگ ها، دامداری ها، فروشگاه ها و موارد متعدد دیگر استفاده می شود. لازم به توضیح است گروه کثیری از شرکت های بزرگ و کوچک دولتی و خصوصی با کمک این سازه ها توانسته اند به پیشبرد اهداف صنعتی و اقتصادی خود کمک کرده، و طبق محاسبات پیش بینی شده، به راحتی قادر به توسعه و گسترش ابنیه خود باشند. در سال های قبل سیستم های خرپاسازی در ایران بسیار متداول بوده اما هم اکنون سوله سازی به علت مزایای زیادی جایگزین آن گشته است.

سوله به دلیل کاربرد عمدتا صنعتی از نظر طراحی با سایر سازه ها متفاوت است خصوصا آنکه قاب ها در این نوع سازه ها کاملا متفاوت بوده و دارای شیب می باشند و دهانه­ ها نیز نسبت به سایر سازه ها بزرگتر است. به دلیل بزرگ بودن ابعاد تیرها و ستون ها، جهت اجرای این سازه نمی­توان از پروفیل­های موجود در بازار استفاده نمود و باید اقدام به ساخت آنها کرد که اصطلاحا به آن تیر ورق می­گویند .

نحوه طراحی سوله و انواع آن

یکی از زیباترین و جالب­ترین سازه­های عمرانی سوله است. در این مقاله سعی داریم شما را با سوله و انواع آن و نحوه طراحی سوله آشنا کنیم. 

  

سوله چیست؟

 سوله به سقف شیبداری گفته می­شود که از جزئیات ذیل تشکیل گردیده است:

1.ستون

2.رفتر

3. پرلین

4. استرات

5.وال پست

6.بادبند  

7.سگراد 

8.سینه بند 

9. پیچ و مهره  

10.سایبان

  سوله به دلیل کاربرد عمدتا صنعتی از نظر طراحی با سایر سازه ها متفاوت است خصوصا آنکه قاب ها در این نوع سازه ها کاملا متفاوت بوده و دارای شیب می باشند و دهانه ­ها نیز نسبت به سایر سازه ها بزرگتر است. به دلیل بزرگ بودن ابعاد تیرها و ستون ها، جهت اجرای این سازه نمی­توان از پروفیل­های موجود در بازار استفاده نمود و باید اقدام به ساخت آنها کرد که اصطلاحا به آن تیر ورق می­گویند .

انواع سوله:

سوله دارای انواع گوناگون می باشد:

1.       سوله تک دهانه به صورت ۸

2.       سوله دو یا چند دهنه با ستون مشترک به صورت ۸۸ یا ۸۸۸ یا ۸۸۸۸

3.       سوله دو دهانه به صورت ۸۸

4.       سوله قوسی

5.       سوله چند ضلعی

طراحی سوله:

امر طراحی سوله کاریست تخصصی و بسیار دقیق، فاکتورهای مهمی در طراحی دخیل هستند که بی­ توجهی به آنها می­تواند هم هزینه­ی گزافی را به سازنده تحمیل کند که صرفه­ی اقتصادی را زیر سوال می­برد و هم ممکن است نتیجه­ی معکوس داده و استحکام و پایداری سازه را تضعیف نماید.  برای طراحی یک سوله اطلاعات زیر مطلوب است :

1-بار برف و نیروی باد

2- ارتفاع جانبی سوله

3-شیب مورد نظر سقف و طبیعتا محاسبه ی ارتفاع تاج

4-طول دهانه ی عرضی

5-طول دهانه های طولی و تعداد قاب های طولی در نظر گرفته شده

6- آیا جرثقیل در طراحی سوله در نظر گرفته شود یا خیر ؟(محاسبه بار دینامیکی جرثقیل)

7-پوشش مورد نظر سقف .

8-نیروی زلزله
9-درنظر گرفتن مقاومت خاک منطقه مورد نظر

با دانستن اطلاعت فوق و ابعاد در نظر گرفته شده جهت سوله اقدام به طراحی آن می نماییم که در نهایت تبدیل به نقشه ای اجرایی خواهد شد و می­رود برای اجرا .

اما اجرای سازه­ سوله خود ماجرایی دیگر است، در ظاهر آسان اما در باطن مشکل است و باز هم کار هر کسی نیست و تیم­های مهندسی خاصی هستند که نسبت به اجرای سوله اقدام می­کنند. مونتاژ و رگلاژ و تنظیم قاب های سوله کاریست بسیار حساس، همواره در نظر داشته باشید که مهاربندهای جانبی سوله به سرعت و همزمان اجرا گردند زیرا یکی از نقاط ضعف سازه سوله ضعف پایداری آن در برابر نیروهای جانبی است که البته این امر توسط مهاربندهای جانبی کاملا مهار می­گردد اما زمان اجرای آن از اهمیت قابل ملاحظه ای برخوردار است.

مزایای سوله

1-ایجاد استحکام متناسب با نیاز طراحی

2- امکان پرهیز از عیوب ذاتی سازه‎های تیرورقی در سوله

3- امکان طراحی و اجرای سازه‎هایی با ابعاد بزرگ و بسیار قابل توجه

4- فونداسیون سبک‎تر در قیاس با سازه‎های مشابه تیرورق

5- سبکی قابل توجه سازه

6- ایمنی زیاد در برابر عوامل مخرب محیطی همچون زلزله ( به دلیل نسبت استحکام به وزن بالا )

7- انعطاف پذیری زیاد

8- توانایی اجرای سازه‎هایی با اشکال متنوع

9- امکان استفاده از مصالح متنوع در ساخت سوله 

 سوله سازی کهندژ با سابقه بیش از ربع قرن تجربه با کادری قوی و استفاده از بهترین مصالح اماده ساخت انواع سوله با دهانه های مختلف همراه با جرثقیل سقفی و پوشش و فنداسیون و خرپا .شیروانی و انواع سردری های و ساخت ویلا در خدمت شما هموطنان عزیز می باشد برای تماس با شماره ۰۹۱۹۱۵۹۰۰۹۴ حاصل فرمایید

 

برچسب‌ها: سوله چیست, سوله, خرپا, پوشش, سقف, ویلا, کارگاه, فنداسیون

 

 

بخش خلجستان

بخش خلجستان، با مرکزیت دستجرد، یکی دیگر از بخشهای استان قم است که در جنوب این استان قرار دارد و فاصله مرکز آن تا شهرستان قم 55 کیلومتر است. این بخش دارای دو دهستان (دستجرد و قاهان) و 64 آبادی است. محور فعالیتهای اقتصادی مردم منطقه کشاورزی و بیشتر به صورت کاشت درختان سردسیری و انواع صیفی جات است. به غیر از کشاورزی مراکز اقتصادی دیگری نظیر ناحیه ی صنعتی خلجستان، دامداری صنعتی و سنتی، وجود بیش از 100 واحد مرغداری و گلخانه ی کوثر با 27 واحد فعال در زمینی به وسعت 220 هکتار از دیگر منابع اقتصادی منطقه است.

بخش خلجستان دارای روستاهای متعدد و زیبا با جاذبه های تفریحی و فرهنگی است که تعدادی از آنها عبارتند از : طینوج، عیسی اباد, ورزنه, سناوند, حسن اباد, احمد اباد, سفت ,کندرود, رستگان ,جوزه, زیزگان, جریک ,aغاچ موجان سرخده ,اسفید ,وسفونجرد, الگان ,کهندان ,اغلک, بنابر, نویس ,کاسوا ,انجیله ,چاهک, مهرزمین ,منصوراباد ,احمداباد ,سفیداله ,مقبول اباد, نوراباد, رزبند ,سناوند ,ابدانک ,گزاباد ,گروکی, روشگان, کیاب,سولقان ,علی خان بیگی ,موشکیه ,فوجرد، نایه، آمره، وشاره، ونان، گیو و جمیزقان. صرفنظر از منطقه ی ییلاقی خلجستان، آثار تاریخی، فرهنگی و مذهبی فراوانی در این منطقه وجود دارد که گویای قدمت و فرهنگی آن است که از جمله آنها عبارتند از:

- آتشکده ی نویس

- آب انبار راهجرد

- کاروانسرای شاه عباسی

- پل تاریخی طینوج (دروه ی صفویه)

- قلعه ی وتوس کهندان

- قلعه ی چک

- امامزاده هادی

- امامزاده شاهزاده جعفر

- امامزاده شاهزاده زکریا

- امامزاده شاهزاده ابراهیم

- امامزاده ام سلمه

- امامزاده ام کلمه

- امامزاده حلیمه خاتون

- امامزاده شاهزاده اسحاق

- امامزاده عاقب و سه خواهران

- امامزاده شاهزاده عباس و بی بی زبیده

- امامزاده بی بی شریفه خاتون

- امامزاده شاهزاده ابوطالب

- امامزاده احمد

- امامزاده علمدار

 

 

برچسب‌ها: دستجرد, قاهان, جمیزقان, خلجستان

 

تقسيم بندي وگروه بندی انواع انار :

به طور كلي انار را مي توان از نظر مزه به سه دسته انار شيرين ، ملس ( ميخوش ) و انار ترش و از نظر زمان رسيدن و برداشت ميوه به دو دسته انارهاي زود رس و انارهاي دير رس تقسيم كرد، تقسيم بندي انواع انار بر حسب عامل تقسيم بندي و مشخصات اصلي در جدول زیر آمده است.

ارقام تجارتي و عمده و برتر موجوددر مناطق مختلف ايران شامل پنج رقم دير رس با پوست كلفت و قرمز رنگ و دانه قرمزشامل رباب نيريز ، شيشه گپ فردوس ، ملس ترش ساوه ، ملس يزدي و نادري نطنز ( بادرود )مي باشند . ارقام عمده ، مناطق توليد و زمان برداشت ارقام عمده انار كشور در جدول آورده شده است.

برای خرید نهال انار و دیگر درختان مثمر و غیر مثمر با شماره  ۰۹۱۹۱۵۹۰۰۹۴ تماس حاصل فرمایید
برچسب‌ها: ارقام انار ایران, نهال انار, نهال, انار ساوه

فروش ویژه نهال انار و قلمه ان از بهترین گونه های مرغوب ساوه با بهترین مقاومت نسبت به سرما و ماندگاری بالا در سردخانه طبیعی اماده خدمت رسانی به هموطنان گرامی می باشد

تهیه و توزیع انواع درختان مثمر و غیر مثمر از بهترین نوع داخلی و خارجی

تهیه و توزیع انواع کود دامی با مناسب ترین قیمت

برای تهیه و هماهنگی با شماره تلفن سایت تماس حاصل فرمایید              ۰۹۱۹۱۵۹۰۰۹۴

برچسب‌ها: نهال انار, کود دامی, درختان مثمر, غیر مثمر